ถาม-ตอบ ข้อสังเกตการถูกละเมิด
การละเมิดต่อเด็กหมายถึง การทำร้ายทางร่างกาย, การลวนล่ามทางเพศ, การไม่ดูแลอย่างเหมาะสม หรือ การปฏิเสธ / ไม่ยอมรับต่อความรักของเด็ก

การละเมิดต่อเด็กรวบรวมถึง การละเลยทอดทิ้ง การละเมิดทางจิตใจ การละเมิดทางร่างกาย การละเมิดทางเพศสัมพันธ์

ข้อความต่อไปนี้คือข้อจำกัดความและอาการการถูกละเมิดทางร่างกาย, อาการของการถูกละเมิดทางเพศสัมพันธ์, อาการการถูกละเมิดทางอารมณ์, และการถูกละเลยทอดทิ้ง (บางส่วนอาจจะไม่น่าอ่าน)

การถูกละเลยทอดทิ้ง
ผู้ดูแลเด็กส่วนใหญ่ไม่ต้งใจที่จะละเลยเด็กของพวกเขา การถูกละเลยทอดทิ้งเกิดขึ้นเพราะการไม่สนใจเกี่ยวกับการดูแลเด็ก หรือ ความไร้สามารถในการวางแผนล่วงหน้า. การถูกละเลยทอดทิ้งเกิดขึ้นเมื่อผู้ดูแลไม่สามารถที่จะให้ปัจใจพื้นฐาน เช่นอาหาร การนอน ความปลอดภัย การดูแลเอาใจใส่ เสื้อผ้า หรือด้านยารักษาโรค

อาการด้านการพฤติกรรม หรือ ท่าทีต่างๆ

หน้าซืด, เมินเฉย, ยุ่งเหยิง ไม่มีระเบียบ

ขาดเรียนบ่อยๆ

ใส่เสื้อผ้าไม่เหมาะสม, เสื้อผ้าไม่สะอาด

กระทำการผิดกฤหมาย, ดื่มสุรา, ติดยาเสพติด

ลืมทานอาหารกลางวันบ่อย

อาการด้านร่างกาย

สุขภาพร่างกายไม่ดี

ไม่มีการดูแลปัญหาด้านร่างการ หรือ ยารักษาโรค เช่น โรคฟันในปาก, การใส่แว่นตา และ อื่นๆ

การขาดการดูแลอย่างต่อเนื่อง

อาการการถูกละเมิดทางอารมณ์ อาการการถูกละเมิดทางอารมณ์รวมถึงการขาดการอุปถัมภ์ ทะนุทะถนอมที่เหมาะสมสำหรับเด็ก อาการการถูกละเมิดทางอารมณ์เกิดขึ้นเพราะผู้ดูแลกระทำในทางลบต่อเด็กอย่างต่อเนื่องจนทำให้เด็กนั้นรู้สึกลดคุณค่าของตัวเอง การละเมิดทางอารมณ์ต่อเด็กนั้น ร่วมถึงการตะโกน ด่าว่า การปฏิเสธ การเมินเฉย หรือการทอดทึ้งเด้ก ขู่ตะโคก ของผู้ดูแล อาการการถูกละเมิดทางอารมณ์เป็นสิ่งที่ยากต่อการชี้ชัดและพิสูจน์

อาการด้านการพฤติกรรม หรือ ท่าทีต่างๆ

โศกเคร้าอย่างรุนแรง

อาการต่อต้านอย่างรุนแรง และดุร้าย

การบ่นมาก แสดงออกที่สุภาพ เรียบร้อย เกินเหตุ

ต้องการความสนใจอย่างมาก

แสดงออกถึงการไม่แสดงออกอย่างมากระหว่างเล่น

อาการด้านร่างกาย

ปัสสาวะราดที่นอน

ปวดหัว อาการคลื่นเหียน บ่อยๆ

ปวดท้องน้อย บ่อยๆ